บรรไดไม้เก่าๆ คือ จุดเริ่มต้นของ คำถาม
เรื่องราวต่อไปนี้ คือ ก้าวแรก ของเด็กวัด
เด็กหญิงผมสั้นเลยติ่งหูมา1เซนติเมตร
นั่งจ๋อง อยู่บันไดไม้ข้างบ้าน สายตาเหม่อมองไปยังถนน
ฝั่งตรงข้าม ใบโพธิ์ปลิวไสว แล้วร่วงหล่นตามกำลังลม
เป็นเด็กวัดมาตั้งแต่อยู่ในท้องเลย...^ ^
ขณะนั่งเหม่อมอง ความสงสัยพลันบังเกิด
เราเกิดมาทำไม..... เพื่ออะไร.... เพื่อใคร....
เรามีพัฒนาการมาจากลิง จริงอย่างนั้นเลย..??? ^___^
จะว่าไปก็... หน้าเราก็คล้ายลิงเกิ้น...ฮ่าาาาา
กาลเวลาผ่านไป ... ...เด็กหญิงผมสั้น ก็ได้เป็นนักศึกษา
เข้าค่าย #ชมรมพุทธฯ ชื่อ D-Mind Camp #วัดพระธรรมกาย
7 วัน จากนารี เป็นอื่น ^^
คำถามที่เด็กหญิงเคยสงสัย ได้คำตอบแล้ว ณ #วัดพระธรรมกาย
เพราะหลวงพ่อธัมมชโย
หนูจึงมีเป้าหมายของชีวิต วางเข็มทิศได้ถูกที่ตรงเป้าหมาย
เพราะเหตุนี้ หนูจึงรักวัดพระธรรมกาย มิเสื่อมคลายจากดวงจิต นิตย์ นิรันดร์
ว่าแล้วก็นึกถึงเพลง "คิดนอกกรอบมาไป เปิดตำราดูแล้ว อาจารย์แนะแนวแนะนำให้ไปบวช " 555
กราบขอบพระคุณ พระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโย ผู้เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของวัดพระธรรมกาย
กราบขอบพระคุณ พระอาจารย์ทุกรูป ที่เมตตา
พ่อกับแม่อนุญาตให้หนูมาค่าย หนูรักมากมาย
ขอบคุณ พี่ๆชมรมพุทธฯ ที่รักษาชมรม และดูแลน้องคนนี้
รักพระพุทธศาสนา
รัก..หลวงพ่อธัมมชโย
รัก..วัดพระธรรมกาย
รัก..ชมรมพุทธฯ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น